Jullie weten wat ik van rode broeken vind, maar ik denk tegenwoordig dus ook zo over zwarte suede laarzen, maak foto’s van je laarzen en stuur ze op en ik beloof dat ik ze online zet voor je!

Ik heb toevallig dit weekend een paar nieuwe besteld, dit keer van Gucci, check ze!

Ze zijn lekker! Ze zitten niet zo lekker als Santoni’s maar het komt in de buurt, het is wel jammer dat deze laarzen ongeveer 2x zo duur zijn als een vergelijkbaar paar Santoni’s. 1100$ heeft deze grap gekost, je zou het zonde kunnen noemen, maar ik ben nou eenmaal een groot fan van zwarte suede laarzen.

Vandaag wil ik het hebben over zwarte suede laarzen, elke vrouw en elke man moet een paar zwarte suede laarzen in zijn of haar kast hebben staan. Die dingen zijn veels te vet.

Zwarte suede laarzen bij vrouwen zijn onwijs sexy, hoge hakjes eronder en gaan. Het kan zowel casual als business gedragen worden. Onder een mantelpakje of gewoon onder een spijkerbroek, die dingen zien er atlijd goed uit. Ik hou er van!

Jullie weten dat ik nogal een fan ben van rode broeken, daarnaast heb ik een grote voorliefde voor suede schoenen. Ik heb ze in alle kleuren, blauw, antraciet, grijs, bruin en natuurlijk heb ik ook zwarte suede schoenen. Ik heb een aantal paar laarzen, vooral van paardenleder van Santoni, zoals op de afbeelding hieronder. Zwarte suede laarzen heb ik zelf nog niet, voor een kerel zijn laarzen van suede lastig te vinden. Ik heb eigenlijk nog nooit mooie zwarte suede laarzen gezien, de meeste laarzen die ik van suede heb gezien zijn bruin. Wat suede betreft heb ik liever half hoge schoenen zoals je ook op de afbeeldingen hieronder kan zien.

Trouwens, wat schoenen betreft vind ik dat je beter te veel dan te weinig uit kunt geven, je ziet meteen of iemand goede schoenen aanheeft of niet. Vooral onder een pak is het verschrikkelijk om met een paar afgetrapte schoenen aan te komen zetten. Poets je schoenen dus ook altijd goed en zorg dat ze eruit zien alsof ze net uit de doos komen.

Suede schoenen maak ik zelf schoon door water te koken en ze dan boven het stoom te houden, dan kun je de haartjes van je suede makkelijk borstelen en worden ze weer mooi schoon. Daarna moet je ze inspuiten met een spray, er bestaan ook sprays met verf erin, vooral voor zwarte suede schoenen is dat fantastisch want ze zien er na behaldeling met de verfspray oprecht weer als nieuw uit!

Merken

Van Bommel, doe je het altijd lekker mee, beetje saai en degelijk maar maakt goede suede schoenen.

Magnani, goede prijs kwaliteit verhouding, doet ook lekker mee met speelse ontwerpen en is de Nederlandse schoenenmarkt aan het veroveren met betaalbare kwaliteit. Zelf heb ik een paar paar Magnani’s maar die kon ik na een seizoen toch wel weggooien, het zijn geen Santoni’s.

Santoni, verschrikkelijk duur, sommigen vinden het TE duur, maar eigenlijk is het gewoon het neusje van de zalm en zijn deze schoenen qua design en kwaliteit gewoon ontzettend goede value for money. Als je jezelf een keer wilt verwennen met een paar echt goede laarzen, koop dan Santoni’s en geniet er nog jaren van. Ook als ze versleten zijn zien ze er gewoon heel erg goed uit! Als ik mijn Santoni’s aan doe, het maakt niet uit welke (ik heb geloof ik drie paar), dan is het alsof ik een sok aantrek. Die schoenen zitten zo ongelofelijk lekker! Ik kan je echt aanraden om ervoor te sparen en een paar te kopen, het kost je een paar honderd euro, maar dan heb je ook wat!

Dat was het weer voor vandaag, ik hoop jullie weer een beetje geinformeerd en geinspireerd te hebben. Binnekort heb ik een paar zwarte suede laarzen aan mijn voetjes.

Wanneer deze vorm van expressieve vocale doch vrij beeldende kunst onstaat is, daar zijn de meningen over verdeeld. Het verhaal over het ontstaan is eigenlijk vooral in te delen in twee verschillende versies.

De Japanse Onoku Hakahiri, ook wel bekend om zijn Ikebana (bloemenkunst) en zijn vruchteloze pogingen om een mix van Suibokuga en Rimpa stijl uit de Edo periode tot een moderne Manga mix probeerde te verhevenen. Dit resulteerde in een blamage van internationaal niveau, alleen in Bombai en Nieuw-Delhi werd deze kunst wel goed ontvangen en in 1992 daar is hij dan ook naartoe verhuisd. De hooggebergtes aan de voet van de Himalaya in de provinci Punjab zouden als geboortegrond van deze kunst worden gezien. Hij heeft daar het Hindoe geloof aangenomen en heeft twaalf jaar in een klooster gewoond. Na 12 jaar is hij teruggekeerd naar zijn geboorteplaats Osaka, waar hij een simpel leven wilde leiden.

Onoku Hakahiri heeft toen toch een paar werken verkocht, hij wilde ze eigenlijk voor zichzelf houden maar heeft ze uit geldnood naar een lokale kunsthandelaar gebracht. Dit waren de eerste twaalf werken, de grondslag van de alklistische kunst. Hieronder staat een een van deze werken, de andere elf werken zijn meteen verkocht aan een priveverzamelaar die anoniem wilde blijven, het enige wat bekend is, is dat deze verzamelaar uit Singapore komt.

Het vreemde van deze kunstvorm is dat Onoku Hakahiri deze werken gewoon met MS-paint op een 10 jaar oude computer heeft gemaakt. Je ziet niet hoeveel werk er in heeft gezeten en de werken lijken ook niet echt samen te gaan als serie. Toch is dit de eerst bekende serie van Alklistische kunst geweest, Onoku Hakahari heeft een hele stroming volgelingen, het is helaas een groot gemist dat hij op 12 Januari 2009 is verongelukt tijdens Papuaans nieuwjaar. Het is een groot gemis voor de Japanse kunstwereld, hij is 56 jaar oud geworden.

Anderen mensen beweren dat alklistische kunst helemaal niet bestaat, dat het is verzonnen door een man die niet nader genoemd kan worden, een man die ontzetten intelligent is, een man die zo vol van zichzelf is dat hij zelfs blogs schrijft om zijn punt te kunnen maken, een man die waarschijnlijk een grote fan van rode broeken is. Deze man zou op een zaterdagavond, op een  dansvloer in Berlijn, puur omdat hij er zelf de lol er wel van in zag, alklistische kunst verzonnen hebben, dat zou best wel raar zijn.

Helaas zullen we nooit weten wat er nou precies met deze kunststroming is gebeurd, het is een mysterie. Alles wat we nog hebben is dit ene fantastische werk van Onoku Hakahiri en een mooi verhaal over het onstaan van de alklistische kunst. Het zal altijd een groot mysterie blijven wat er nou precies is gebeurd tijdens Papuaans nieuwjaar en waarom Onoku Hakahiri eigenlijk begonnen is met deze stroming.

Gisteren werd bekend gemaakt dat Jon Huntsman is afgehaakt in de race om de Republikeinse kandidatuur. Middels het uitspreken van de steun aan Mitt Romney helpt hij de 51-jarige favoriet extra in het zadel. Wederom zal dat een flinke boost geven voor het zelfvertrouwen van Romney. De twee vorige voorverkiezingen in Iowa en New Hampshire wist hij namelijk al te winnen. Een prestatie dat al meer dan 40 jaar niet was herhaald.

Volgens peilingen maakt Mitt Romney ook in South Carolina veel kans om te winnen. Met 32% loopt hij ver voor op de nummer twee in de polls Newt Ginrich, 21%. Wellicht wordt het zaterdag niet zo spannend als twee weken geleden. Toen won Romney in Iowa met een minimaal verschil van acht stemmen.

Indien Romney voor de derde keer op rij aan het langste eind trekt lijken de Republikeinse voorverkiezingen al zo goed als gestreden. Kijkend naar de andere kandidaten zie ik geen “Come Back Kid” om de hoek komen. Persoonlijk kijk ik al erg uit naar 6 november 2012, wanneer de “echte” verkiezing plaatsvindt!

Zuid Amerikaanse wijn

Als iemand het over Zuid-Amerikanen heeft, dan heeft hij het natuurlijk niet over de mensen die er wonen. Maar over de uitstekende wijnen die er vandaan komen. Chilenen en  Argentijnen, wederom gaat het dan niet om de inwoners van die landen, maar om lekker wijntjes. Ik heb jullie al een keer over Chardonnay verteld..

Chili heeft een perfect klimaat, aan de voet van de Andes en het is er lekker koel door de koude luchtstroom van de Stille oceaan. Het hele land staat vol met wijngaarden zoals je op de foto hiernaast kunt zien.

Wat is nou een lekkere Chileen? Ik denk meteen aan rode wijn, wit uit dit land is prima maar niet speciaal voor mij, ik moet dan vooral denken aan hun speciale druif de Carmenère. De Reserva van Montgras, de Carmenère, is echt fantastisch. Een leuk detail is dat de Carmenère oorspronkelijk uit Frankrijk komt (zoals alle druiven eigenlijk), maar door een grote uitbraak van druifluis dacht men dat de Carmenère druif niet meer bestond.

Deze wijn kun je dus nog alleen maar uit Chili halen.

Argentijnse wijn is verreweg mijn favoriet, ik heb zelf een paar jaar in Buenos Aires gewoond, toen ik daar vertrok heb ik meer dan een jaar niet meer van rode wijn kunnen genieten, ik was zo verwend. Elke dag trok ik daar een fles wijn open die ik nu alleen met kerst zou opentrekken.

Als je aan Argentinië denkt, dan denk je hoop ik aan Malbec. De Malbec druif (natuurlijk bekend van een van de zes druiven die in een Bordeaux mag voorkomen) werd in Argentinië voornamelijk gebruikt om een tafelwijntje van te maken. Maar in tegenwoordig wordt hij ook gebruikt om goede wijnen te maken, losstaand is hij erg pruimig en sterk met veel tanine. Daarom is de perfecte Malbec voor mij een blend, een blend met Cabernet.

Een 7 jaar oude blend van Malbec en Cabernet met daarbij eten we een provoleta (Provolone kaas op de BBQ), een simpele salade en een bife de lomo, vuelta y vuelta (ossenhaas, 20 seconden aan elke kant gebraden op de BBQ), is het beste wat je in Buenos Aires kan krijgen. Ik ga er geen foto bijzetten want dat doet me teveel pijn in mijn hart.

Aan de traditionele goede voornemens doe ik niet. Het enige voornemen die ik aan het begin van ieder jaar stel is, als fervent tv kijker, het nauwlettend volgen van de spannende afleveringen van Wie is de Mol! Al sinds het eerste seizoen ben ik verknocht aan dit programma. Het begon allemaal in 1999. Wie is de Mol werd toendertijd gespeeld door de “gewone burger” oftewel ON´ers (Onbekende Nederlanders). Na vier seizoenen werd besloten het spel te gaan spelen met BN´ers. Verscheidene bekende Nederlanders hebben door de jaren heen deelgenomen aan het programma. Er zaten zeer goede mollen tussen waaronder Yvon Jaspers, Inge Ipenburg en Dennis Weening. De mol die me echter het meest is bijgebleven was George in seizoen drie. Hieronder een filmpje met een aantal molacties die hij had uitgevoerd, grandioos!

Ook komend seizoen zijn de deelnemers van Wie is de Mol bekende Nederlanders. Alhoewel, eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik meer dan de helft van de deelnemers niet ken. Het valt me sowieso op dat het bekenheidsniveau van de deelnemers de laatste seizoenen flink is afgenomen. Wat mij betreft is het weer tijd om het programma toegankelijk te maken voor de gewone burger, dan schrijf ik mij meteen in! Hieronder een overzicht van de deelnemers in 2012 met dank aan fashion-schoenen.nl

In ieder geval, aanstaande donderdag zit ik om 20.30uur weer voor de buis. Wie is de Mol bij de AVRO op Nederland 1!

Er bestaan ook Gooduckens, dan wordt er in plaats van een Turkey een Goose gebruikt.

Het wereldrecord vogels in andere vogels stoppen is volgens mij zestien, toen begon men met een kolibrie en eindigden ze denk ik met een struisvogel. Hier is een foto van iemand die 12 vogels in elkaar wilde gaan stoppen:

Ik vind dat een beetje overdreven, maar ik kan de lol er heel goed van inzien, vooral als je de moeite neemt om elke vogel in te pakken met bacon. Als je te lui bent om zelf alle preparaties te doen, of als je er simpelweg geen tijd voor hebt, dan kun je tegenwoordig je Turducken gewoon online bestellen. Dat kun je gewoon bij Amazon doen. Een Turducken op internet bestellen is wel een duur geintje, op Amazon kost dat 130$!

Ik hoop jullie allemaal geinspireerd te hebben. Laat het weten als ik je overtuigd heb en je nu een Turducken voor kerst gaat maken.

Wat gaan jullie voor kerst klaarmaken? Hoeveel dagen vieren jullie kerst? Zelf vier ik meestal 4 dagen kerst, kerstavond tot derde kerstdag. Soms ook nog een vierde kerstdag, derde kerstdag ga ik namelijk altijd bij een paar supermarkten langs om alle spullen die over waren uit het kerst assortiment te kopen. Meestal eet ik op derde kerstdag een kalkoen of eendenborst, voor de helft van de helft. Nu wil het zo zijn dat ik nogal een fan ban van Amerikanen als het op eten aankomt, vooral als het om kerst gaat. Het kan niet groot en duur genoeg zijn. Een perfect voorbeeld daarvan is de Turducken, hebben jullie wel eens een Turducken gegeten? Waarschijnlijk niet. Een Turducken is een Turkey met daarin een Duck met daarin weer een Chicken. Zie hieronder:

Dit is een Turducken door het midden gesneden zodat je kan zien hoe hij er van binnen uitziet. Het mooie van een Turducken is dat het 9 uur duurt om te bereiden, waarschijnlijk ook nog 3 uur om alles goed te prepareren, al met al niet echt een klein klusje. Het is typisch iets waar je de tijd voor neemt met kerst, want als het lukt ben je natuurlijk dolgelukkig. Je familie en vrienden hebben dan weer een mooi verhaal te vertellen en zullen natuurlijk ook heel erg kunnen genieten van je creatie! Ik moet erbij zeggen dat ik me heel erg mannelijk voelde tijdens het bereiden van dit gerecht, vlees met vlees!

Ik zou bij een Turducken een Californische zware wijn nemen, het liefst een blend. Het is altijd aan te raden om wijn die uit dezelfde streek als het product komt te drinken, een Turducken komt niet echt ergens vandaan maar is ongetwijfeld door een Amerikaan verzonnen, dus vandaar die keuze. Drink er inelkgeval geen Chardonnay bij! Lees verder over Turduckens in Turduckens deel II.

Ook afgelopen zondag stond er geen rem op de jonge Zweed. Dankzij een zuivere hattrick was hij wederom een cruciale factor. Nota bene tegen de club, FC Twente, waar hij eind mei van dit jaar een contract tekende nadat hij succesvol medisch was gekeurd. Echter wilde John Guidetti onder het contract uit met het gevolg dat Manchester City zijn contract afkocht bij de club uit Enschede.

Dit bood Martin van Geel de kans om de Zweed afgelopen zomerstop voor een jaar te huren van de huidige nummer één in de Premier League. Feyenoord is zo tevreden over de spits dat de technisch directeur deze week nog afreist naar Manchester om te praten over de talentvolle huurling.

Guidetti bracht een gedeelte van zijn jeugd door in Kenia, waar hij bij verschillende voetbalclubs speelde. In 2007 keerde hij terug in Zweden waar hij ging voetballen bij IF Brommapojkarna, actief in de één na hoogste Zweedse voetbaldivisie. Op 15-jarige leeftijd debuteerde Guidetti in het eerste elftal van Brommapojkarna om vervolgens gecontracteerd te worden door Manchester City. The Citizens hebben veel talentvolle jeugdspelers onder contract staan waarvan het merendeel is verhuurd. Vorige week gaf Martin van Geel in Studio Sport aan dat hij niet eerder zo´n professionele organisatie had meegemaakt omtrent het verhuren en volgen van de eigen jeugdspelers. Ook John Guidetti wordt nauwlettend in de gaten gehouden door de technische staf van Manchester City.

Hopelijk lukt het Martin van Geel om de smaakmaker voor een langere periode aan de Rotterdamse club te binden. Zodoende kunnen wij nog meer genieten van zijn spel en doelpunten op de Nederlandse velden.

Al eerder over rode broeken bloggend kwam ik vandaag de rode broeken Hyve tegen, dit slaat natuurlijk helemaal nergens op, deze gasten weten absoluut niet waar ze het over hebben. Er staan zelfs foto’s van een rode ski-broek op, dan heb je er echt helemaal niets van begrepen.

Hyves is zowieso bij voorbaat al een concept dat stamt uit het jaar 2003, breek me de bek niet open. Dat die gasten het hebben weten te slijten aan De Telegraaf is natuurlijk fantastisch, maar voor De Telegraaf is dit waarschijnlijk de miskoop van de eeuw. 80 miljoen Euro is een hoop geld, best jammer. Je kan ervanuitgaan dat niemand die bij deze beslissing betrokken was rode broeken dagers zijn geweest.

Tevens heb ik laatst dit artikel gelezen over taekwondo, spelers die rood dragen winnen meeren dit artikel over voetbal, teams die in het rood spelen winnen vaker.

Als ik hier een conclusie aan zou moeten, mogen, kunnen verbinden, zou ik zeggen dat rode broeken voor winnaars zijn. Het is bewezen, als je rode broeken draagt win je in het leven. Of het nou gaat om zakelijk succes, succes bij de vrouwen of succes op de golf, een rode broek zal je prestaties positief beinvloeden!

Als je nog steeds niet overtuigd bent, dan ben je waarschijnlijk een van de mensen die Chardonnay lekker vindt, is verder niet erg, maar als ik over straat loop in mijn rode broek, kijk me dan alsjeblieft niet aan. Kijk gewoon de andere kant op, net zoals ik doe alsof mijn neus bloedt als jij een Chardonnay bestelt. We kunnen nog steeds door een deur, ik ga alleen beter gekleed.

De foto’s van de winnende boys op deze pagina komen trouwens hier vandaan.